• Yer: Kyoto, Japonya
  • Seyahat Tarihi: 10 Şubat - 15 Mart
  • Gun: 10 Şubat
  • #BİRİNCİGÜN

Muhtemelen biraz tuhaf gelebilir ancak hemen şu konuyu itiraf ediyim; bu dördüncü Japonya seyahatim. Niye diye sorarsanız – kafamda şu ana kadar oluşan en net cevap (kendime de çok kez sordum) – Dünya`da geleneksellik ve modernliği bu denli sentezleyebilmiş başka bir ülke daha olmaması diyebilirim (benim seyahat edebildiklerim arasında). Bir diğer sebep ise bu ülkede nezaketin en önem verilen değer olması. Gün sonunda otelinize döndüğünüzde sizi yıpratan yoran hiçbir toplumsal davranış biçimiyle mücadele etmemiş oluyorsunuz.  İnsanın enerjisini günlük akıştaki olaylarla harcamadan, o gün düşünmek, görmek, okumak, yazmak istediği şeylere konsantre olabilmesine fazlasıyla olanak veren bir ülke. İnsanlar o denli nazik ki, onlara karşı bilmeden yanlış birşey yapmaktan da bir o kadar korkuyorum. Neyse bu hususlar daha uzun seyahat yazılarının konusu. İlk beş gün Kyoto`dayım. Sonrasında ise Japonya`daki “pilgrimage” rotaları arasında en önemlilerinden olan Kumano Kodo yolunu yürüyeceğim. Sonrasını ise iklim koşulları belirleyecek. Beş hafta Japonya`dayım – günlük kısmı ilk defa bu kadar yoğun kullanılıyor olacak.

Fushimi Inari`de gece ve yagmur

Kyoto`daki ilk günümde yol yorgunluğunu da atmak için günü çok sakin geçiyiriyorum. Her gelişimde kaldığım Anteroom`da odamı yerleştirdikten sonra (Japonyada odalar o kadar küçük ki, çok dikkatli yerleştirmeniz gerekiyor :)) – her seyahatte alıp her seyahat sonrası ise düzenli olarak kaybettiğim adaptor alımı gibi ufak tefek işleri hallediyorum. Hava yağmurlu. Belki de Memoirs of Geisha kitabından/filminden anımsayacağınız Fushimi İnarı`ye daha önce gitmiş olsam da, bu sefer gece tapınak ıssızken de gitmek istiyorum (Fushimi İnarı Kyoto`da gece de açık olan nadir tapınaklardan). Yağmur ve gece karanlığı gündüz dahi ürpertici olabilen bu mekan için çok ideal. Normalde olsa çok korkarım ama benim gibi başka insanların da gece fotoğraflamak için orada olacağını tahmin ediyorum, öyle de oluyor. Fushimi Inari gece gündüz olduğundan da etkileyici. Otele döndüğümde kıyafetlerim sırılsıklam, fotoğraflara bakıyorum. Her gece harici diske aktarım yapmazsam, uzun seyahatlerde fotoğraf kontrolü oldukça zor oluyor. 12 gibi yatıyorum – benim için geç bir saat olsa da, Asya seyahatlerinin yine de en sevdiğim yanlarından birisi jetlagi olmaması.

Fushimi Inari

11 Şubat 2018